Autor: Andrzej Moskal

należy spodziewać się silnego wiatru w podmuchach osiągającego prędkość (kto mi przetłumaczy jego zwoje czytane przez wierzchołki sosen)   nad ranem możliwe mgły i zamglenia (ograniczające widoczność do wyobraźni zbiorowej)   ponad to w razie pożaru zachowaj spokój kieruj się w stronę wyjścia w razie wypadku wezwij pomoc i zabezpiecz miejsce w razie zagrożenia postępuj…

patrzę jak w źrenicy układają się prawdopodobieństwa to co pewne niepewnie widać nie mam pytań do zadania reszta przymknięta w półtonach powiek czyli dolnej granicy średniej długości kodu potrzebnego do zapisu wyników Shannon wchodzi między piksele i liczy moje wahanie ile informacji ma brak pewności im bardziej nie wiem tym bardziej widzę jak świat rozsypuje…

stoję na wietrze we mnie stoi wiatr udaję pion powiewam w powiewach trzeszczę mówiąc przeciąg mam w twoich ustach niech smak szumi rozsypuje się tu na t krótkie u długie i chciałbym się pocałować nie trzymam się ziemi ziemia trzyma się dobrze stoję bo nie idę na niej po niej skąd dokąd stoję na wietrze…

dno oceanu niczym dno pamięci zamieszkują ludy nieodkryte zapomniane nie zgłaszają pretensji że nikt ich nie wspomina przy kolacji żyją tam sobie spokojnie nosząc dawne imiona i imiona niewypowiedziane nikomu czasem któraś z tych istot wynurzy się nagle pod wpływem przypadkowego słowa starej melodii z radia po czym nierozpoznana uprzejmie wraca na swoje miejsce na…

to był dobry człowiek i nawrócony nie wypada umierać inaczej w ostatniej chwili wypada być łaski pełnym łaska dokręcona ale stabilna dobroć tylko trochę pod wpływem strachu brak doświadczenia nie wyjdzie na jaw to wóda go na śmieć zabiła i wyszła z niego złośliwym rakiem zgryzota zagryzła zawzięta obie w zmowie były odwiecznej tak mówią…

w wierzchołki odcieni szmer nuci jesień możliwościom otwierają się ramiona przeciwieństwa mokną w dreszczach wojna stoi  okrakiem nad losami narodów i u progu granic przesuwanej w nieskończoność wyobraźni ontologia się chwieje śmierć ją karmi piersią do syta znaczenie skierowano na objazd dalekobieżnym opóźnionym rozczarowaniem rozczarowanie może ulec opóźnienie zakwitnąć ochotnicy składają zmierzch z samogłosek i…

podchodzi miękko bokiem  jakbynie chciało przeszkadzać wejściem w kadra potem już ma mnie w zębach śmiech nie jest śmiechem to test ostrzaczułość nie jest czułością to obwąchiwanie ranw miejscach gdzie człowiek udajeże ma skórę z betonu uczucia są hieną nie polująna lwy polują na pauzy na to niedopowiedzianena znaczące wszystko                                   nic przychodzą po zmroku…

czy jest istnieniebardziej złudne niż brakzamknięte oczywszystko widzą lepiej przecież obiera z łupy cienkąskórkę poranka pion i poziom to konkretustawia marzeniaw kąt prosty mokrą mową woda drażniw szklance zatopionynerw srebrny chmury na krawędzi zwątpieńwszechświat na chwilęudaje utrzymać się w dłoni tuż obok wieczór na barkachniesie ciężki oddech miasta oraz jaskładający wyznanie wiaryw schemat

Alabama ma kształt który da się narysowaćbez odrywania ręki rano jest wilgotno w Montgomeryprawo chodzi po korytarzachi udaje że nie pamięta własnych butów to w Birminghamstal nauczyła się być historiąa historia unosi się pyłem Huntsville liczy szybciej niż człowiekrakieta to przecież tylko zdaniew trybie rozkazującym na wsiczas jest narzędziem zginiesz od niegoalbo wyprostujesz nim dzień…